ต้องขอโทษจริงๆ ครับ วันนี้ (๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๖)
เจ็บคอจริงๆ ไม่สามารถบรรยายได้ อย่างไรก็ตาม คำถามที่ ๑ ประจำสัปดาห์ คือ
ให้เขียน การอนุมานแบบย้อนกลับ (backward chaining inference) ของเรื่องที่ท่านสนใจ
มา ๑ เรื่อง โดยตอบใน Blog นะครับ
เรื่องหัวใจของธรรมะ (สาเหตุที่ทำให้เรา ไม่สนใจ
ตรงไปยังหัวใจของธรรมะ )
สนใจตรงไปยังหัวใจของธรรมะ เว้นเรื่องปลีกย่อยกระพี้อะไรเสีย
พระพุทธเจ้าเคยตรัสเปรียบเทียบไว้ว่า
เรื่องที่ตรัสรู้ทั้งหมดเท่ากับใบไม้ทั้งป่า
ส่วนเรื่องที่ที่นำมาสอนเท่ากับใบไม้กำมือเดียว
คำกล่าวนี้แสดงอยู่แล้วว่า หลักใจนั้นมีอยู่อย่างไร ทีนี้มันกลายเป็นเรื่องที่ว่า
ใบไม้กำมือเดียวนั้นแหละ
สาเหตุที่ทำให้เรา ไม่สนใจ ตรงไปยังหัวใจของธรรมะ
-เราเอามาเพิ่มกรวด หิน ดินทราย ของสกปรกอะไรอย่างอื่นในตอนหลัง
เมื่อได้รับมอบหมายให้แล้ว เพียงเท่ากับใบไม้กำมือเดียวนี้
-เขาได้มาเพิ่มสิ่งที่ไร้สาระเข้าไป เพื่อความสนุกสนาน เพื่อความขลัง
เพื่อความศักดิ์สิทธิ์ เพื่ออะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย มันเลยกลายเป็นมากมาย
-ครั้นแล้วก็มาติดอยู่ในส่วนที่เป็นเปลือก หรือกระพี้เหล่านี้
ไม่ต้องเข้าไปถึงหัวใจของพุทธศาสนาแล้ว
-มิหนำ กลายเป็นเรื่องสำหรับเถียงกันไม่มียุติ
เป็นเรื่องทุ่มเถียงกันอย่างนั้นอย่างนี้ อย่างนี้ถูก อย่างนั้นไม่ถูก
ไม่มีที่สิ้นสุด ผลมันก็เลยเลอะเทอะมากขึ้นทุกที
-ยิ่งมีการคัดลอกสืบๆ ต่อๆ กันมา
คัดลอกทีไรก็เติมสิ่งที่ผู้คัดลอกเติมลงไปโดยเจตนา นี้ก็มาก
เป็นอันว่า หัวใจของธรรมะนั้น ถูกหุ้มห่ออยู่ด้วยของเพิ่มใหม่มากขึ้นๆ
เหมือนกับว่า พระเจดีย์สักองค์หนึ่ง ถ้าปล่อยปละละเลยไม่สนใจก็จะมีหญ้า มีเถาวัลย์
มีอะไรมางอกท่วมทับ กระทั้งต้นไม้ใหญ่มางอกทำให้แตกแยกพังทลายกระจายออกไป
นี่เป็นสิ่งที่ต้องสนใจกันบ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น